Repliek naar aanleiding van het begrotingsdebat 2008
19 december 2007,
Mevrouw de voorzitter,
Beste collega’s,
- Woord van dank
We hebben het einde bereikt van het begrotingsdebat van de initiële begroting 2008. Dit soort debatten hoort bij de geplogenheden van het jaareinde. Het is de tijd van nieuwjaarsbrieven en goede voornemens. Een tijd van terugblikken en vooruitkijken. Van plannen maken en plannen waar-maken. Dat is ook precies wat we met de begroting doen. Het stevige, democratische begrotingsdebat van de voorbije weken hoort daar in onze stiel onlosmakelijk bij. Maar het is veel méér dan traditie. De bespreking en de stemming van een begroting vormen vooral de kern van onze democratie.
Als vertegenwoordigers van het volk maakte u uw opdracht de voorbije weken bijzonder goed waar. Daarom een woord van dank aan àlle parlementsleden die hun steen hebben bijgedragen, aan de verslaggevers in de verschillende commissies en aan Erik Matthijs, de gewaardeerde verslaggever van de commissie F&B in het bijzonder. Ik richt mijn dank eveneens tot u mevrouw de voorzitter, omwille van uw deskundige leiding en aan uw diensten voor hun onvermoeibare inzet en medewerking.
Ik wil in mijn dankronde zeker mijn collega-ministers niet vergeten. Zij hebben zich de voorbije dagen en weken bijzonder ingespannen om op al uw kritische en minder kritische vragen te antwoorden. Een debat vergt immers woord en wederwoord. Actie en reactie om in de terminologie van het moment te blijven.
- Deze begroting is kerngezond
Dames en heren, als ik de kern van het debat van de voorbije weken in één zin moet vatten dan zeg ik: deze begroting is kerngezond. In de tussenkomsten van de collega’s uit alle fracties werd dit resultaat bevestigd. Erik Matthijs, de verslaggever, had het zelfs over een historische begroting, waarvoor mijn dank, Erik.
Wat betekent “gezondheid” in begrotingstermen? Een gezonde en krachtige begroting is een begroting die…
- minstens afsluit met een evenwicht en Vlaanderen doet het zelfs beter : we realiseren immers een overschot
- minimaal rekening houdt met éénmalige ontvangsten
- aanzienlijke reserves aanlegt
- niet is opgelapt met “truuken”
Het resultaat van deze begrotingsorthodoxie is dat Vlaanderen in 2008 quasi schuldenvrij zal zijn.
- Maar zoals iedereen weet , komt een goede gezondheid niet vanzelf. Om het met de woorden van een gekende supermarktketen te zeggen “Je moet dat verdienen, elke dag”. Een gezond begrotingsbeleid vergt volgehouden inspanningen en discipline.
Tijdens het debat in de commissie zijn we uitgebreid ingegaan op hoe we tot dit krachtige resultaat zijn kunnen komen. Ik overloop met u even de 4 vuistregels. Ze vormen mijn handleiding om een krachtig en gezond begrotingsbeleid te voeren:
- Ten eerste : een voorzichtige en realistische inschatting van de middelen
- Ten tweede : het aanleggen van voldoende ruime provisies
- Ten derde : voldoen aan de strengste HRF-norm
- Ten vierde : geen onderbenuttiging en het indekken van het uitgavenpad op kruissnelheid
Eén:
Een voorzichtige maar realistische inschatting van de middelen is stilaan een traditie geworden in onze Vlaamse begroting. De realistische inschatting van de middelen wordt bevestigd door het Rekenhof. Het Rekenhof neemt als vergelijkingsbasis de federale ramingen zoals opgenomen in het ontwerp van financiewet. En stelt op blz. 7 van hun rapport “ dat de Vlaamse ramingen voorzichtig zijn.
Een ander bewijs van de voorzichtige ramingen van de middelen en de structurele gezondheid van de Vlaamse begroting is, dat er in de begroting van 2008, geen rekening wordt gehouden met éénmalige opbrengsten.
Twee:
In het kader van budgettaire orthodoxie is het aanleggen van een conjunctuur- en een indexprovisie onontbeerlijk. Collega’s, neem van mij aan dat het voor een begrotingsminister niet altijd evident is ten opzichte van collega’s ministers, om dergelijke grote provisies aan te leggen. Toch heb ik er dit jaar meer dan ooit mijn gewicht voor in de schaal gelegd…
Ruime provisies zijn eigenlijk een beetje zoals een verzekeringspolis. Niemand betaalt ze graag en finaal is het ook altijd beter als je er geen gebruik moet van maken, maar als er zich dan toch een probleem voordoet, dan kan je erop terugvallen en ben je tevreden dat je niet moet interen op je levenskwaliteit of gedurende jaren je schulden moet afbetalen …
Met het aanleggen van onze provisies is dat precies hetzelfde. Concreet gaat het over 332 miljoen euro:
- 161 miljoen euro voor een conjunctuurprovisie (gerelateerd aan het BBP / fiscale capaciteit) en
- 172 miljoen euro voor een indexprovisie (gerelateerd aan de CPI en de zogenaamde gezondheidsindex die bepalend is voor het aanpassen van de lonen aan de inflatie).
Gelet op de alsmaar stijgende grondstofprijzen, zullen we in 2008 zeer tevreden zijn dat we onze “verzekeringspolissen” kunnen gebruiken.
Het aanleggen van provisies biedt tevens een antwoord op de vragen omtrent steeds wijzigende parameters. Het kan immers snel gaan. Wie het in de zomer van 2007 nog overdreven vond om dergelijke provisies aan te leggen, kwam dit najaar bedrogen uit.
De Nationale Bank van België stelde op 14 december ll. haar groeiverwachting nog negatief bij tot 1,9%. Of 0,2% minder dan ons uitgangspunt. (Elk procentpunt staat gelijk aan 16,9 mio euro), dus dit betekent een te verwachten minderinkomst van 33,8 miljoen euro. Echter, met de conjunctuurprovisie kunnen we 1 volle procent (1%) groeiverlies opvangen. Met andere woorden, zelfs als de groei in 2008 slechts 1,1% zou bedragen kan deze begroting zonder aanpassingen uitgevoerd worden.
Anderzijds neemt de inflatie toe. Zo voorspelt het Federale Planbureau in haar laatste publicatie van 4 december ll. dat overeenkomstig de evolutie van de gezondheidsindex de overschrijding van de spilindex in december van dit jaar en in oktober van volgend jaar zal plaatsvinden. Ook dit kan opgevangen worden met de indexprovisie van 172 miljoen euro. Meer zelfs, omwille van de toenemende inflatie mogen we ook een grotere dotatie van de federale overheid verwachten. Het inflatievooruitzicht gaat uit van 0,4% meer dan onze inschatting van 2,2% of goed voor 65,2 miljoen bijkomende middelen, want elk inflatieprocentpunt verschil staat gelijk met 16,3 miljoen euro.
Drie:
Mijn derde vuistregel voor een gezond en krachtig budgettair beleid is het respecteren van de “strengste” HRF-norm.
In lijn met de goede gewoonte van de afgelopen legislatuur heeft ook deze Vlaamse regering geopteerd om de strengste norm van de Hoge Raad voor Financiën te volgen in haar begrotingsbeleid. Ik word even concreet: in de periode 1999 tem 2006 werd voor Vlaanderen een overschot van 3.4 miljard voorop gesteld. Vandaag leggen we een beter resultaat voor: we realiseerden geen 3.4 miljard, wel 5.5 miljard.
Soms krijg ik nog steeds de indruk dat bepaalde mensen denken dat de in het verleden gerealiseerde inspanningen (de te realiseren normoverschotten) niet aan Vlaanderen ten goede komen, maar enkel ten gunste komen van het federale beleidsniveau ‘België’. Sta me toe dit misverstand voor eens en altijd uit de wereld te helpen, want niets is minder waar. Het respecteren van de strengste norm is WEL een goede zaak voor Vlaanderen omdat de extra middelen die Vlaanderen heeft niet worden omgezet in uitgaven maar dienen om de schuld verder af te bouwen. Dit betekent immers minder rentelasten en daarom bijkomende vrije recurrente beleidsruimte;
Uiteraard hanteert Vlaanderen voor de vrijgekomen middelen het voorzichtigheidsprincipe. De extra middelen worden omgezet in reserveringen voor de toekomst en dit via opbouw van reserves binnen het Vlaamse Zorgfonds (700 miljoen + 100 miljoen) en het Toekomstfonds (360 miljoen + 93 miljoen).
Vier:
Een vierde vuistregel om tot een krachtige begroting te komen is om géén rekening te houden met zogenaamde onderbenuttiging, aangezien we in Vlaanderen beschikken over het Fonds ter Financiering van Eenmalige Uitgaven (het FFEU). Ik heb hierover de voorbije weken veel spraakverwarring en misverstanden gehoord en wil dit even rechtzetten. Wij kiezen er in Vlaanderen voor om de ondernuttiging die op het einde van een begrotingsjaar steeds wordt vastgesteld, via FFEU om te zetten in éénmalige investeringsuitgaven. Hierdoor wordt het recurrent uitgavenpad van de begroting niet belast. Bij op voorhand in de begroting geraamde “onderbenuttiging” ligt de aanwending niet vast en riskeer je het uitgavenpad op langere termijn te hypothekeren. Dat laatste is ontzettend gevaarlijk en vormt meteen ook de reden waarom wij kiezen voor het instrument van het FFEU. Deze Vlaamse regering wil immers verder kijken dan vandaag. Ook op kruissnelheid moet het uitgavenpad ingedekt blijven.
Conclusie:
Wanneer deze 4 vuistregels voor een orthodox begrotingsbeleid nauwgezet worden nageleefd, is het resultaat de kers op de taart: door een versnelde schuldafbouw krijgen we immers méér recurrente beleidsruimte. [Dat is - om het heel simpel te zeggen - minder geld op de bank, meer geld voor de mensen!]
Als er één gegeven is, waarvan ik wel meen dat het later – veel meer dan nu – in de “picture” zal komen, dan is het wel de gigantische schuldafbouw, die de Vlaamse overheid op korte termijn gerealiseerd heeft. De nieuwswaarde van dergelijk positief maatschappelijk gegeven, namelijk een schuldenloze Vlaamse Overheid, is klein maar desalniettemin zijn de voordelen voor Vlaanderen zeer groot.
Zoals ik gisterenavond – samen met collega Van Rompuy – op een enigszins onorthodox uur nog toelichtte: deze volgehouden inspanningen van schuldafbouw beginnen duidelijk hun vruchten af te werpen. Het beste bewijs hiervoor is de evolutie van de kredieten in de uitgavenbegroting voor rentebetalingen die jaar na jaar dalen…. De beleidsruimte is omwille van een implosie van de intrestkosten duidelijk groter.10 jaar geleden moest jaarlijks nog 438 mio € voor rentelasten betaald worden rechtstreeks via de begroting. In 2006 bedroeg dit nog amper 9,3 mio €
Begin 1999 bedroeg de Vlaamse schuld nog meer dan 6,6 MIA €. Einde 2007 zal deze nog 249,47 mio € bedragen.
In 2008 zal Vlaanderen volledig schuldenvrij zijn. Of we de symbolische “nul”-schuld op het scorebord halen, zal afhangen van de onderhandelingen met de banken of de voorziene resterende nog openstaande schuld van 62,61 mio €, tegen aanvaardbare voorwaarden vervroegd afgelost kan worden. Met deze schuldafbouw wordt een belangrijk financieel en budgettair luik uit het Vlaams regeerakkoord verwezenlijkt. - Collega’s,
na deze opmerkingen van eerder algemene aard, zoom ik nu even in op de begroting 2008 die vandaag voorligt en waar de bovenvermelde recepten op zijn toegepast.
Wat betreft de inkomsten, valt in 2008 vooral de stijging op van de door de Federale Overheid doorgestorte middelen met 613 miljoen euro. Deze forse stijging wordt mogelijk gemaakt door de totnogtoe goede economische cijfers op het vlak van de inflatie en de groei van het BBP, in het bijzonder voor 2007.
De inkomsten uit gewestbelastingen worden geraamd op 4,5 miljard euro, wat een stijging met 234 miljoen euro inhoudt t.o.v. de aangepaste begroting 2007. Binnen de gewestbelastingen valt nog steeds het hoge niveau op aan inkomsten uit schenkingsrechten en registratierechten, en dit ondanks de belastingverlagingen die de voorbije jaren zijn doorgevoerd. Met andere woorden: het gaat hier duidelijk over volume-effecten.Ook de budgettaire doorrekening op kruissnelheid van drie in 2007 opgestarte fiscale maatregelen (met name de vrijstelling van successierechten voor de gezinswoning voor de langstlevende echtgenoot of samenwonende partner, de forfaitaire belastingkorting van 150 euro voor 1 miljoen werkende Vlamingen en de verhoging van het abattement inzake registratierechten van 12.500 euro naar 15.000 euro voor onroerende starters) werd in de begroting voor 2008 verrekend.
Wat betreft de door de HRF gevraagde begrotingsdoelstelling voor 2008 (de zogenaamde Norm) gaat het nog om slechts 35 miljoen euro en dit zoals daarnet gezegd omwille van in het verleden aanvaarde extra inspanningen. Dit betekent een verlaging t.o.v. de begrotingsnorm in 2007 met 310 miljoen euro die aan de beschikbare beleidsmarge mag worden toegevoegd. Tot slot kan worden herhaald dat door een consequent volgehouden beleid van behaalde begrotingsoverschotten en versnelde schuldaflossing, een quasi nulschuld op het einde van het jaar 2008 een feit zal zijn.
Wie dankzij een stringent begrotingsbeleid meer beleidsruimte creëert, doet er goed aan ook even orthodox te zijn aan de uitgavenkant. Daarom zijn we ook daar bijzonder rigoureus: elke euro wordt drie keer omgedraaid en elk punt van beslissing wordt zwaar bediscussieerd. Het is onze dagelijkse plicht om alle overheidsuitgaven minutieus te screenen op hun maatschappelijke meerwaarde en hun kosten-baten voor de samenleving. Alleen op basis daarvan mogen vervolgens weloverwogen beleidsbeslissingen worden gemaakt. We beslissen immers over het geld dat de Vlamingen via hun belastingen ter beschikking stellen van het algemeen belang.
Hier moet me iets van het hart. Af en toe wordt foutief de indruk gewekt dat we in Vlaanderen zwemmen in het geld. Ik verzet mij als begrotingsminister, maar ook als viceminister-president in deze regering tegen dit beeld des overvloeds. Het is niet juist en het is volgens mij ook bijzonder populistisch én gevaarlijk om deze beeldvorming te voeden.
Wie desondanks blijft volharden in deze karikatuur, heeft niet het minste besef van het verschil tussen kasgeld en begrotingsmiddelen. Kasgeld kan immers niet gebruikt worden om beleid te voeren!
Wie met “zwemmen in het geld” toch meent te moeten verwijzen naar onze begrotingsmiddelen, vergist zich eveneens. Ik heb u daarnet al duidelijk gemaakt dat onze beleidsruimte er niet vanzelf is gekomen. Uiteraard is er sprake van een toename van ontvangsten. Maar vooral is de bijkomende recurrente beleidsruimte het gevolg van jarenlange volgehouden budgettaire inspanningen en het invoeren van “slimme” lastenverlagingen. Wie de mensen meent te moeten wijs maken dat het geld als manna uit de hemel komt vallen, voedt de anti-politiek. Wie Vlaanderen blijft voorstellen als een regio die geld teveel heeft, gaat voorbij aan de uitdagingen die ons te wachten staan.
Met de meerjarenbegroting 2005-2009 is de Vlaamse regering er voor het eerst in geslaagd om op een budgettair betrouwbare wijze vooruit te kijken. En ook in de komende legislatuur zal een dergelijke oefening nodig zijn. Ik denk daarbij onder meer aan de stijgende kosten van de vergrijzing en de resultaten van een noodzakelijke staatshervorming met meer bevoegdheden voor Vlaanderen.
- Een echte investeringsregering
Mevrouw de voorzitter,
Beste collega’s,Deze Vlaamse regering is meer dan ooit een investeringsregering. In woorden maar ook in daden. Op papier, maar ook in de feiten. Ik ben het dan ook fundamenteel oneens met diegenen die zich menen minachtend te moeten uitlaten over onze inspanningen terzake.
Ja investeringen staan éérst vast op papier. Maar de realiteit is wel dat je eerst uw investeringen moet voorbereiden alvorens je tot de echte realisatie kan overgaan …
Ik spreek hier over zaken die wettelijk verplicht zijn : zoals het voeren van een MER-procedure / een stedenbouwkundig openbaar onderzoek / het bekomen van een bouwvergunning enz… je moet voldoen aan de wetgeving overheidsopdrachten , wat impliceert bestekken uitschrijven , publicaties met de eraan verbonden termijnen , enz…Ook deze “papieren” voorbereiding is van groot maatschappelijk belang en mag uitgerekend daarom niet zonder reden bekritiseerd worden …
Je kunt het vergelijken met het bouwen van je eigen huis… ook dat stond er allicht niet binnen het tijdsbestek van één jaar …
je moet eerst naar de bank, uw financiering geregeld krijgen ;
dan naar de architect om je plannen te laten tekenen;
vervolgens je bouwvergunning aanvragen;
dan je aannemers gaan zoeken;
enz…
=> ook bij het bouwen van je eigen huis gaat er dus eerst een papieren voorbereiding vooraf vooraleer er één spadesteek in de grond kan worden gegeven, maar wel absoluut noodzakelijk om tot kwaliteitsvol en duurzaam resultaat te komen.Met PPS projecten is dat immers identiek, alleen is de doorlooptijd omwille van nog meer wettelijke en Europese regels en verplichtingen nog veel langer en complexer…
Collega’s ,
Ik kan begrijpen dat er ongeduld is … dat u tastbare resultaten wilt zien op het terrein…
En eigenlijk herken ik dit politiek maatschappelijk ongeduld …
Want een analoge situatie heb ik in het verleden al meegemaakt met de oprichting van het FFEU.
Ook daar was aanvankelijk heel wat kritiek op … nochtans draait dit investeringsvehikel momenteel op volle toeren en dit zowel ten bate van de zgn “Harde” als” Zachte” sectoren.
De cijfers dienaangaande spreken immers boekdelen:Van de ruim 1 MIA € toegekende investeringensprojecten (1.074 mio om precies te zijn) zijn er reeds 970 mio € VASTGELEGD (dus contractueel aanbesteed voor uitvoering) en zelfs 700 mio € GEORDONNANCEERD (dus effectief betaald)
Gewoon Ter info :
Ook de reguliere investeringskredieten zijn alsmaar in stijgende lijn gegaan …
Behalve het ene jaar (2005) dat we bewust geen FFEU hebben aangelegd.
2000 = 2,140 MIA
2001 = 2,262 MIA
2002 = 2,066 MIA
2003 = 2,525 MIA
2004 = 2,610 MIA
2005 = 2,365 MIA
2006 = 2,785 MIA
2007 = 3,205 MIA
2008 = 3,233 MIAOver welke concrete investeringen gaat het :
2006 2007 2008 2009 START 51.597 54.177 56.886 59.730 Minderhinder 13.000 13.000 13.000 13.000 missing links 80.000 100.000 100.000 waterwegen en haven gerelateerd (incl baggerwerken en spoor) 148.000 173.000 85.000 milieuvriendelijke investeringen RM De Lijn 10.000 Wetenschappen (innovatiepact) 100.000 175.000 renovatiepremies 49.730 49.497 stadsvernieuwing 7.042 10.563 leefmilieu (brownfields, rio’s, sigma) 17.928 48.629 GRB 12.000 14.000 ICT welzijn 6.040 4.000 uitrusting nijverheidsscholen 10.500 10.500 ICT onderwijs (éénmalig) 13.932 overname provinciewegen 20.000 30.000 M.a.w. zeggen dat dit papieren investeringen zijn zou de waarheid al te zeer geweld aan doen…
Ik ben ervan overtuigd dat we voor onze PPS-projecten binnen enkele jaren dezelfde positieve balans zullen kunnen opmaken … alleen zal de maatschappelijke bonus een veelvoud (x 4) zijn van die van het FFEU. In cijfers :
3 MIA € in de zgn zachte sectoren , zijnde 1,7 MA in Welzijn / 1 MIA voor Onderwijs / 44 mio voor sociale huisvesting / en 225 mio sportinfrastructuur.
1,3 MIA in de zgn Harde sectoren , zijnde openbare werken en mobiliteit.Uit deze naakte cijfers blijkt dus duidelijk dat deze VL regering op de eerste plaats investeert in een zorgzame , educatieve en sociale samenleving!! Specifiek voor de welzijnssector geef ik ter zake nog mee dat de beleidskredieten tussen 2004 en 2008 met maar liefst 34 procent zijn gestegen. Dit is voor alle duidelijkheid EXCLUSIEF de alternatieve investeringen.
Met andere woorden : het is geen verhaal van hard versus zacht. Het is een en-en-verhaal, evenwichtig én doordacht.
Bovendien ben ik ervan overtuigd dat we ook qua timing met deze PPS-projecten goed zitten.
We hebben in tijden van economische hoogconjunctuur gestudeerd, plannen gemaakt en onze wettelijk verplichte procedures minutieus gevoerd …
Dit sluit perfect aan bij het voeren van een anti-cyclisch overheidsbeleid. Concreet wil dit zeggen dat we best in een periode van economische hoogconjunctuur de trend niet nogmaals dienen te versterken. Nu de economie vertraagt staan we aan de vooravond van de concrete realisatie van onze diverse projecten en zullen we via extra overheidsinvesteringen ons steentje kunnen bijdragen aan het behoud van een voldoende economische groei in Vlaanderen.
Dames en heren volksvertegenwoordigers, dames en heren burgemeesters en schepenen misschien ook,de voorbije weken is gebleken dat we als Vlaamse regering bereid zijn om onze financiële en budgettaire investeringsmogelijkheden te delen met de bestuursniveau’s die het de afgelopen jaren alsmaar lastiger beginnen te krijgen … en dat is de enige juiste reden waarom de Vlaamse regering is akkoord gegaan met mijn voorstel tot versnelde schuldaflossing bij onze Vlaamse steden en gemeenten en waarom we uiteindelijk in de eerste helft van 2008 een verruimd en voldragen fiscaal pact met de gemeenten zullen afsluiten.
En ofschoon er altijd enkele kritiekasters zullen overblijven, al dan niet op basis van onwetendheid of omwille van het trekken van voorbarige conclusies, die zullen blijven beweren dat het gaat om betutteling vanuit Brussel, kan ik ondertussen zeggen dat de absolute meerderheid van onze Vlaamse steden en gemeenten zeer tevreden is met het globale resultaat van het door de Vlaamse regering op 30 november 2007 besliste lokaal pact. Ik hoop dan ook van harte dat het een positieve katalysator zal zijn voor hun fiscaal en budgettair beleid van de toekomst.
Hoe gaan we dit concretiseren ?
In de veronderstelling dat de Hoge Raad voor Financiën medio januari een gunstig advies zal geven zal er tegen begin februari 2008 meteen een aangepaste begroting bij dit Vlaams parlement worden ingediend. - Waakzaamheid : “gouverner c’est prevoir”
Mevrouw de voorzitter , geachte collega’s,
Tot slot zou ik iedereen vooral willen oproepen tot waakzaamheid en voorzienigheid.Want in de politiek kan het snel veranderen. De voorbije weken en maanden zijn daar mijn inziens nog maar eens het beste bewijs van geweest…
ik neem u even mee naar ongeveer hetzelfde tijdstip vorig jaar, naar het debat over de begroting 2007, waarbij ongeveer iedereen in dit halfrond er rotsvast van overtuigd was dat kort na de federale verkiezingen een ingrijpende staatshervorming zou plaats vinden … en dat Vlaanderen hierop best goed kon voorbereid zijn. Onder meer omwille van dat argument hebben we het Vlaams Toekomstfonds opgericht. Dat is nu al goed voor 360 miljoen euro reserve, én daar zal in het begin van 2008 nog eens de conjunctuurprovisie van 2007 of 93 miljoen euro aan toegevoegd worden.
Regeren is vooruitzien, niet zelfgenoegzaam uitgaan van het status-quo.
We hebben in de commissie Financiën en Begroting gediscussieerd over het feit of we bij de uitbreiding van onze fiscale bevoegdheid nu best richting vennootschapsbelasting dan wel richting personenbelasting zouden gaan … Professor Axel Haelterman is vanuit het Steunpunt fiscaliteit een bijzonder interessante toelichting komen geven.
Collega’s, zonder het debat vandaag ten gronde aan te gaan … zeg ik u, deze discussie zal hoe dan ook vroeg of laat moeten gevoerd worden.
Niet alleen om politieke motieven, maar zeker ook omwille van financiële redenen en de reden van de financierbaarheid van de verschillende entiteiten in dit land!
Deze tendens is onomkeerbaar!En uitgerekend daarom mogen we niet vervallen in te veel “evidentie”.
Het is niet zomaar evident dat Vlaanderen een kerngezonde begroting voorlegt;
Het is niet zomaar evident dat Vlaanderen jaarlijks extra reserves aanlegt;
Het is niet evident dat we de voorbije twee begrotingsjaren voor meer dan 2 MIA € nieuwe beleidsruimte hebben kunnen aansnijden;
Het is niet zomaar evident dat we in 2008 een snul-schuld zullen realiseren.Vandaar dan ook mijn oproep tot blijvende en zelfs verscherpte waakzaamheid en dit zowel politiek als budgettair.
Met deze initiële begroting 2008 staat Vlaanderen in de beste politieke uitgangspositie die het zich kan wensen en is het klaar om elke nieuwe onderhandeling aan te gaan.
Voor deze begroting vraag ik dan ook uw vertrouwen !!
woensdag 19 december 2007
