Dirk Van Mechelen

9 juni 2008,

“Open Samenleving waarmaken!”

Beste Vrienden,

Het is zondagmorgen. U bent niet aan het sporten, wandelen, naar de zondagmarkt of met de kinderen op pad. U bent hier. Talrijk aanwezig in deze zaal, op de expo in Brussel.

Daar kunnen twee redenen voor zijn:
ofwel wèrkt de nieuwe gratis - politiek van onze voorzitter, en kiest u straks massaal voor de nostalgie van de tentoonstelling “Expo ‘58”, ofwel bent u, net zoals ik, partijmilitant in hart en nieren en wilde u er absoluut bij zijn nu we 15 jaar na de oprichting van de VLD onze statuten hertekenen.

Ik denk dat dit laatste ongetwijfeld doorslaggevend was voor uw komst en daarom zeg ik oprecht: van harte welkom !

In feite, mijnheer de voorzitter – beste Bart – hebt u met de organisatie van dit congres, op deze plaats, met dit onderwerp en op dit ogenblik, een ideale mix gemaakt van nostalgie en dadendrang. Deze plaats, de expo-site, ademt voor een ganse generatie de geest uit van optimisme, en dat is altijd goed voor een partij die Popper hoog in het vaandel draagt.
Het onderwerp - een statutenwijziging die de partij meer efficiënt, slagvaardig en open maakt – komt op het juiste moment.

De datum – 8 juni – is uiteraard ook niet toevallig gekozen. Eén jaar geleden waren er federale verkiezingen voor Kamer en Senaat. En binnen één jaar – op 7 juni om precies te zijn – worden de Vlaamse én Europese verkiezingen georganiseerd.

Als u het mij vraagt is het vandaag dus een uitgelezen moment om een eerste stand van zaken op te maken van onze Vlaamse regeringsdeelname. Om terug te blikken maar zeer zeker ook om vooruit te kijken.

Vrienden,

Vier jaar geleden stapte Open Vld, gewapend met een sterk onderhandeld regeerakkoord, in de Vlaamse regering.

Het was wel even wennen aan onze nieuwe rol. Na vijf jaar de Vlaamse regering krachtig te hebben geleid, zat Open Vld niet meer aan het stuur. Maar toch zijn we erin geslaagd de voorbije jaren dit uitgesproken liberaal beleid verder te zetten.
De resultaten zijn er!

Een opsomming van alle liberale realisaties zou ons vandaag te ver leiden. Sta me echter toe vandaag reeds een vijftal liberale krachtlijnen toe te lichten…

Met stip op één: de Vlaamse Economie

De focus van het Vlaamse beleid ligt in de eerste plaats op de economische ontwikkeling. Wij bevorderen ondernemerschap en versterken de bedrijfsinvesteringen. Ondernemers zijn de ruggengraat van Vlaanderen. De voorbije jaren maakten we van ondernemen opnieuw een werkwoord. We ontwikkelden nieuwe financieringsinstrumenten die nu op kruissnelheid komen. Zo steunen we ondernemers die willen starten en groeien.

En met de afschaffing van de onroerende voorheffing op nieuw materieel en outillage willen we onze ondernemingen nieuwe zuurstof geven. Net zoals de “notionele interestenaftrekt”, een maatregel die men op alle hoofdkwartieren begrijpt. Een fiscale maatregel op maat van de noden van onze Vlaamse ondernemingen.

Kortom, Fientje en Patricia, deden en doen het hart van de Vlaamse ondernemers in alle opzichten sneller slaan. Ze lieten de ondernemersblik verder reiken… dan Vlaanderen

En de resultaten zijn er.

De werkloosheid in Vlaanderen is historisch laag. Via goed onderwijs, intensieve bijscholing, doorgedreven arbeidsbemiddeling en succesvolle inburgeringstrajecten proberen we maximaal iedereen een kans te geven op de arbeidsmarkt.

Dat brengt mij bij het tweede kernpunt: innovatie, onderzoek en ontwikkeling. Liberalen geloven in vooruitgang. We vernieuwen onze economie. Dat is essentieel voor het behoud van onze welvaart. Alleen met innovatie en creativiteit zijn we de rest van de wereld een stapje voor. Patricia kiest daarbij zelfs resoluut voor groene innovatie met het ter beschikking stellen van groen risico-kapitaal en de omvorming en uitbreiding van de ecologiepremie.

Een derde liberale krachtlijn is het woonbeleid.

Recht op betaalbaar wonen is een fundamenteel recht. Dat proberen we met een modern woonbeleid, aangepaste fiscaliteit en een rechtszekere ruimtelijke ordening waar te maken.

Wie eigendom bezit, moet daar ongestoord van kunnen genieten. Daar hebben wij in Vlaanderen voor gezorgd. We hebben duidelijk ingezet op éénvoudige procedures. En we sturen niet langer bulldozers uit. In de plaats kwamen duidelijke en rechtvaardige verjaringstermijnen. Het verleden moet ons niet blijven achtervolgen. In het “Wijzigingsdecreet” zullen we de laatste achterpoortjes die de bouwinspectie nog zoekt om Vlamingen het leven zuur te maken definitief sluiten.
Want als je huis je toekomst is, verdien je rechtszekerheid.

Iedereen heeft het recht om zijn baksteen-droom te realiseren. Betaalbaar wonen ís voor Marino en mezelf een prioriteit. Naast een uitgebreid sociaal woonaanbod willen we ook voldoende bescheiden woonkavels realiseren.

We zijn er na een lange strijd van 25 jaar, eindelijk in geslaagd het taboe te doorbreken dat alléén de erkende huisvestingsmaatschappijen voor een sociaal woonaanbod kunnen zorgen. Vanaf 1 januari 2009 kan ook de private sector aan dezelfde voorwaarden als de huisvestingsmaatschappijen, sociale woningen bouwen. Kan het liberaler?

Dat geldt trouwens ook voor het gelijke kansenbeleid van Marino. Ook hier schrijven we bij uitstek een liberaal verhaal: een verhaal van kansen geven en verantwoordelijkheid nemen.

En ik wil hierbij even de puntjes op de “i” zetten: op de “i” van inburgering.

De wooncode zal nooit een instrument zijn om franstaligen te discrimineren.

De wooncode is wel bij uitstek een pragmatisch middel om tientallen nationaliteiten en evenveel talen vreedzaam te laten samenleven. Het is een middel om mensen een gemeenschappelijke taal te geven.

De wooncode wil mensen met elkaar verbinden, niet scheiden. Het is een middel om aan mensen een toekomst te bieden, ongeacht hun afkomst.

Met mijn vierde punt beland ik meteen bij het fundament van ons liberaal beleid: dankzij een stringent begrotingsbeleid is Vlaanderen op het einde van dit jaar schuldenvrij.

In januari publiceerde ik een manifest onder de titel: “Fundamenten voor Vlaanderen”. Het omschrijft het succesvolle begrotingsbeleid van Vlaanderen in de periode 1999-2008. Tien jaar, een decennium overheidsfinanciën in liberale handen.

Het vertelt het verhaal van de Vlaamse schuldafbouw, van een doorgedreven anti-cyclisch investeringsbeleid en van een fiscale politiek die een economische dynamiek op gang bracht en nog dagelijks aanzwengelt.

Een begrotingspolitiek, die toelaat dat ook anderen kunnen meestappen in ons liberaal verhaal. Een kans die we bieden aan onze lokale partners.

Eind november deed ik het voorstel om voor 612 mio euro schulden over te nemen van onze steden en gemeenten.
Deze week worden de schulden van de eerste 25 gemeenten daadwerkelijk overgenomen.

Als liberalen iets beloven, realiseren we het ook !

Meer zelfs, onze begrotingsoverschotten en de afbouw van zowel de Vlaamse als lokale schulden maken het mogelijk te doen waarvoor we staan:
Geld teruggeven aan wie dit bij uitstek verdient: de hardwerkende Vlaming!

En dat brengt me bij het vijfde blauwe punt: lastenverlagingen.

Onze lijst met Vlaamse lastenverlagingen van 1999 tot nu groeit jaarlijks aan: de afschaffing van het kijk- en luistergeld, de verlaging en de meeneembaarheid van de registratierechten, het abattement voor vastgoedstarters, de drastische verlaging van de schenkingsrechten, de vrijstelling van successierechten voor de gezinswoning ten aanzien van de langstlevende partner én als kers op de taart, de jobkorting van 200 euro voor elke werkende Vlaming vanaf 1 januari 2009.

Deze politiek van Vlaamse lastenverlagingen kan voor een modaal Vlaams huisgezin al snel oplopen tot honderden, zelfs duizenden euro’s wanneer hij een woning bouwt of aankoopt.

Daarmee maken wij écht het verschil!

Dames en heren,
Beste vrienden,

Om in de sfeer van het weekend te blijven: scoren doe je nooit alleen. Je wint als ploeg of je verliest als ploeg. Alle punten die we met Open Vld de voorbije jaren hebben gemaakt, zijn in de eerste plaats te danken aan het samenspel en de collegialiteit die er bestaat binnen onze fractie

Daarom, mijn welgemeende dank aan fractieleider Sven en al onze Vlaamse parlementsleden die zich dagelijks op het terrein inzetten om dit beleid uit te werken en waar te maken. Maar ook mijn dank aan u allen die ons daarin ondersteunen en mee de vinger aan de pols van de samenleving houden.

Vrienden,

Jullie kennen mij als een eerder rationele man. De mouwen opgestroopt, dossiers onder de arm en beide voeten stevig op de grond. En met nog één jaar te gaan wil ik uitdrukkelijk stellen: er ligt nog heel wat werk op de plank.
Het laatste jaar van deze legislatuur moet dan ook méér zijn dan de roadshow die sommigen voor ogen hebben. Er moet nog hard gewerkt worden.

We hebben nog exact 364 dagen voor de boeg.
De toekomst wacht niet, maar moet voorbereid worden.
De maatschappelijke en economische uitdagingen dwingen ons tot doortastend handelen.

Ik heb het dan in het bijzonder over één uitdaging: de staatshervorming.

Meer dan ooit hebben we snel een stabiele en meer consistente staatsstructuur nodig. Het is tijd om te bepalen wie het best, welke verantwoordelijkheden draagt én wie daarvoor de gepaste budgettaire middelen heeft.

Vlaanderen staat klaar om die uitdagingen aan te gaan:
- Om werken te belonen,
- Om meer welvaart te creëren,
- Om een zorgzame maatschappij uit te bouwen,
- Om een antwoord te bieden op de vergrijzing,
…
- Om een OPEN SAMENLEVING waar te maken.

Ik dank u

maandag 9 juni 2008