Uitreiking molenaarsdiploma’s - De Eenhoorn Lillo
29 juni 2008,
Mijnheer de schepen,
Geachte aanwezigen,
Dames en heren,
Wie over molens spreekt, haalt ongewild het beeld van Don Quichotte voor de geest. Maar blijkbaar heeft de Spaanse edelman het geruime tijd zonder ‘vijand’ moeten stellen. De beroemde molens waartegen hij vocht, waren al lang uit het Spaanse landschap verdwenen. Nu staan ze er opnieuw, onder druk van de vele duizenden toeristen die er naar op zoek waren.
In Vlaanderen hebben we het, als bakermat van de windmolen, niet zover laten komen. Al verschillende decennia zetten organisaties als ‘Levende Molens’ zich succesvol in voor het behoud van onze Vlaamse molens. Deze gemotiveerde vrijwilligers hebben ervoor gezorgd dat we vandaag nog steeds beschikken over een molenpatrimonium dat benijd wordt door velen van de ons omringende landen.
Molenaars en andere molenliefhebbers zijn niet alleen denkers, het zijn ook doeners. Dat is belangrijk voor dat deel van ons erfgoed, waarbij functionerend behoud essentieel is. Een molen is immers een machine. En die blijven het best bewaard wanneer alles kan functioneren en wordt gebruikt.
De techniek die schuilgaat achter een molen, maakt de constructie niet enkel boeiend, maar zorgt tegelijk ook voor de nodige uitdagingen. Voor ‘de Eenhoorn’ is dat niet anders geweest.
Het nam heel wat tijd in beslag om alle technische en financiële details in orde te krijgen. De jongste jaren hadden dan ook veel weg van een kruisweg, wellicht niet toevallig een verwijzing naar de oorspronkelijke standplaats van deze molen in Lillo.
Ook al heeft het misschien allemaal wat langer geduurd dan verwacht, gehoopt, gepland of ingeschat… het was de juiste keuze om eerst alles volledig in orde te zetten vooraleer opnieuw te gaan malen en te gaan draaien. We hebben in het verleden immers te veel voorbeelden gekend van ongevallen wegens technische defecten of foute manipulatie.
Een wind- of watermolen mag dan een romantisch of nostalgisch beeld oproepen bij veel mensen, het blijft in de eerste plaats een machine die een ontzettende kracht kan ontwikkelen. Het doet mij dan ook veel genoegen dat ‘Levende Molens’ als beheerder van deze molens, zeer veel aandacht besteedt aan de veiligheidsaspecten, aan opleiding en aan permanente bijscholing. Een zeer terechte keuze!
Het is belangrijk dat we kunnen beschikken over mensen die in alle omstandigheden op een veilige en oordeelkundige manier een molen kunnen laten draaien, malen en functioneren.
Dat de molenaarscursus van ‘Levende Molens’ op zoveel belangstelling kan rekenen, bewijst dat ook anderen daar zo over denken. Daarbij is het zeker opgevallen dat de cursussen niet alleen uitblinken in kwaliteit, maar ook in diversiteit.
Mannen en vrouwen van alle leeftijden en uit het hele land voelen zich blijkbaar aangetrokken om met veel enthousiasme de cursussen te volgen. Om hun theoretisch en praktisch examen af te leggen en om hun stage tot een goed einde te brengen.
In het belang van hun eigen veiligheid én in het belang van de zorg voor het historisch patrimonium, worden de deelnemers ernstig geëvalueerd in een duidelijk op voorhand vastgelegd traject.
De molenaarsdiploma’s die we hier vandaag uitreiken aan diegenen die dit traject tot een goed einde hebben gebracht, is niet alleen een bewijs van erkentelijkheid. Het is ook een bewijs van vakbekwaamheid in wat vroeger een beroep, vandaag veelal een schitterende vrijetijdsbesteding is.
Dames en heren,
Zowat alle nog bestaande historische wind- en watermolens in Vlaanderen zijn beschermd. Dat is in grote mate de verdienste van gedreven vrijwilligers en actieve verenigingen. Zij zorgden ervoor dat we vandaag de dag nog steeds over zo’n omvangrijk molenpatrimonium beschikken.
De voorbije maanden blijkt de focus van wat de verschillende mensen en verenigingen bindt – hun interesse voor het molenpatrimonium – te verschuiven door een aantal aanslepende conflicten tussen individuen en verenigingen.
De zorg voor het molenpatrimonium, die iedereen na aan het hart ligt, wordt naar de achtergrond geduwd.
Met de molenaars die hier vandaag hun diploma ontvangen, ben ik ervan overtuigd dat we opnieuw een slagkrachtige sector kunnen uitbouwen. Een sector die zich volop inzet voor de verdere onderhouds-, restauratie- en herstellingswerken. Een sector ook die zich permanent aanpast aan nieuwe uitdagingen en verdergaat met het opbouwen van expertise. Steeds met hetzelfde gemeenschappelijk doel voor ogen: de toekomst van onze historische wind- en watermolens vrijwaren!
Ik dank!
zondag 29 juni 2008
